Εμείς μαζί δεν κάνουμε και χώρια δε μπορούμε…
Τα νέα που κυκλοφορούν σήμερα έχουν να κάνουν με έναν νέο ιδιότυπο πόλεμο AMD – Intel. Με λίγα λόγια η Intel απειλεί να άρει την άδεια χρήσης της αρχιτεκτονικής x86 που χρησιμοποιούν οι επεξεργαστές της AMD, σε 60 ημέρες. Η αιτία/αφορμή στάθηκε η GlobalFoundries που αποτελεί μια spin-off εταιρία της AMD, με σκοπό την άντληση κεφαλαίων και κατασκευή φθηνής x86 “γκοφρέτας” για την AMD. Η Intel ισχυρίζεται ότι η GlobalFoundries είναι άλλη εταιρία η οποία δεν έχει δικαιώματα χρήσης της αρχιτεκτονικής x86. Η AMD λέει ότι η GlobalFoundries ανήκει κατά το 50% σε αυτή, άρα είναι θυγατρική της και επομένως έχει δικαιώματα παραγωγής επεξεργαστών x86 (AMD & Intel υπέγραψαν τη σχετική συμφωνία το 2001).
Η AMD ισχυρίζεται πως η κίνηση αυτή της Intel έχει μοναδικό σκοπό να στρέψει την προσοχή αλλού, μιας που υπάρχουν τουλάχιστον 10 έρευνες σε παγκόσμιο επίπεδο (μόνο η Ε.Ε έχει 6) κατά των μονοπωλιακών τακτικών που ακολουθεί η Intel όλα αυτά τα χρόνια. Η Intel ανταπαντά πως η GlobalFoundries όχι μόνο δεν ελέγχεται από την AMD, αλλά αντιθέτως έχει ισχυρό βέτο απέναντι σε αποφάσεις που λαμβάνει η AMD. H Intel προσπαθεί να στηρίξει τους ισχυρισμούς της στο ότι η AMD δεν συνεισφέρει κατά το ήμισυ (χρηματικά) στην GlobalFoundries, άρα δεν κατέχει το 50% αυτής. Εδώ όμως εμφανίζεται ένας κρυφός όρος – ή άσσος - της AMD: η AMD ελέγχει το 50% των ψήφων της GlobalFoundries χωρίς να έχει συνεισφέρει τελικά το 50% της αξίας αυτής (ένα είδος “λεόντιας” εταιρίας). Καταλήγουν λοιπόν από την AMD στο ότι η GlobalFoundries είναι θυγατρική της AMD άρα έχει το δικαίωμα χρήσης της αρχιτεκτονικής x86.
Η όλη ιστορία με τα απανωτά δελτία τύπου, μου θυμίζει δύο (κακομαθημένα) παιδιά που το ένα προσπαθεί να πάρει τα παιχνίδια του άλλου…
Το ερώτημα μου – όπως και πολλών άλλων - είναι γιατί η Intel κινήθηκε εναντίον της AMD και όχι εναντίον της GlobalFoundries. Στο κάτω-κάτω αν θέλει περισσότερα χρήματα (που είναι και το προφανές) θα έπρεπε να τα αξιώσει απ’την GlobalFoundries και όχι από την AMD, ειδικά όσο υπάρχει η μεταξύ τους συμφωνία.
Η περιβόητη αυτή συμφωνία που υπεγράφη το 2001, συνοψίζεται στα εξής:
- Η AMD αποκτά δικαίωμα χρήσης της αρχιτεκτονικής x86, που είναι κατοχυρωμένη απ’την Intel.
- Η Intel αποκτά δικαίωμα χρήσης της αρχιτεκτονικής x86_64, του ενσωματωμένου ελεγκτή μνήμης (memory controller), της αρχιτεκτονικής x86_64 multicore, της επικοινωνίας του CPU bus με το PCI express και του HyperTransport που είναι κατοχυρωμένα στην AMD.
Αν και το θέμα θα πάει στα δικαστήρια - όπου αναμένουμε να δούμε τι θα γίνει – ας υποθέσουμε ότι οι δύο εταιρίες δεν τα βρίσκουν. Τι γίνεται τότε;
- Η AMD σταματά να έχει δικαίωμα χρήσης των επεξεργαστών αρχιτεκτονικής x86 και ουσιαστικά σταματά να υπάρχει ως κατασκευαστής.
- Η Intel σταματά να έχει δικαίωμα χρήσης της αρχιτεκτονικής x86_64, με αποτέλεσμα όλοι οι τωρινοί επεξεργαστές της (Core/2, i7) αλλά και οι μελλοντικοί (AVX) να είναι μόνο 32-bit, μονού πυρήνα, χωρίς ενσωματωμένο memory controller, δηλαδή επιστρέφουμε στους αρχικούς – και αργούς – P4.
Να χαρώ εγώ πρόοδο. Και φυσικά όλα αυτά – αν υποθετικά γίνουν – θα συνοδευτούν και με premium τιμές περιόδου 1994-95 από το μονοπώλιο στους x86 Intel.
Δεν ξέρω τι είδε - φοβήθηκε - και κινήθηκε έτσι η Intel, αλλά εκτίμησή μου είναι πως ήταν μια άσκοπη (τολμώ να πω χαζή) κίνηση, δεδομένου ότι θα μπορούσαν να “τα βρουν” κατ’ιδίαν. Εκτός εάν έχει όντως βάση ο ισχυρισμός της AMD και η Intel είναι σε πολύ δύσκολη θέση με όλες αυτές τις έρευνες που γίνονται εναντίον της (και που μερικές από αυτές στηρίζονται ένθερμα απ’την AMD). Όπως και να έχει και οι δύο εταιρίες εξαρτώνται η μία απ’την άλλη, ειδικά από τη στιγμή που υπάρχουν τέτοιες αμφίδρομες συμφωνίες “αυτοκαταστροφής”. Διότι, όπως η AMD δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς x86 έτσι και η Intel δεν μπορεί να επιστρέψει πίσω στα 32-bit single core συστήματα (και με τον Itanium γεννημένο νεκρό…).
Στην άκρη του μυαλού μου βέβαια υπάρχει η υποψία πως η όλη αυτή κίνηση της AMD/GlobalFoundries ήταν μια παγίδα για να “πέσει μέσα” η Intel, δεδομένου ότι οι ακριβοπληρωμένοι δικηγόροι τους έχουν προσέξει τέτοιες λεπτομέριες που έχουν να κάνουν με την αδειοδότηση (και δεν είναι ηλίθιοι στην AMD…). Η Intel προσπαθεί εκ των υστέρων να διευκρινίσει πως η απειλή της ήταν απλά μια “υπενθύμιση” προς την AMD. Αν όμως κάποιο δικαστήριο κρίνει ότι η AMD έχει πράξει σωστά, τότε η Intel θα βρεθεί σε δύσκολη θέση αφού θα έχει αθετήσει τη συμφωνία της με την AMD με δυσάρεστες για αυτήν συνέπειες.
Κάπου είχα διαβάσει στο “Οργάνωση και αρχιτεκτονική ηλεκτρονικών υπολογιστών” των Hammacher/Vranesic/Zaky ότι ο ARM μπορεί να εξομοιώσει εκτέλεση κώδικα x86 σε επίπεδο hardware ;)